2014-08-21

Juliusz Paetz - przed cenzurą w Wikipedii

Poniżej zamiesczam przywróconą wersje artykułu Wikipedi o Juliuszu Paetzu przed cenzurującą go zmianą.


Juliusz Paetz (ur. 2 lutego 1935 w Poznaniu) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup diecezjalny łomżyński w latach 1983–1996, arcybiskup metropolita poznański w latach 1996–2002, od 2002 arcybiskup senior archidiecezji poznańskiej.

[...]

Podejrzenia o molestowanie seksualne

W końcu 1999 klerycy poinformowali władze kościelne, że abp Paetz molestuje ich seksualnie (później pojawiły się informacje, że arcybiskup molestował księży i kleryków już wcześniej, kiedy był jeszcze biskupem łomżyńskim). Po dwóch latach od tej informacji, we wrześniu 2001, czterech poznańskich duchownych i jedna osoba świecka wystosowali do delegatów Konferencji Episkopatu Polski na synod biskupów w Rzymie list, w którym poinformowali o przypadkach molestowania ze strony arcybiskupa, dodając, że metropolita „swym postępowaniem zagraża diecezji”. List podpisali: dziekan Wydziału Teologicznego UAM ks. prof. Tomasz Węcławski, rektor seminarium ks. Tadeusz Karkosz, redaktor naczelny tygodnika „Przewodnik Katolicki” ks. Jacek Stępczak, ks. proboszcz Marcin Węcławski i prezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia Paweł Wosicki[1].
W październiku 2001 abp Paetz zwołał nadzwyczajne zgromadzenie dziekanów archidiecezji poznańskiej. Wynikiem spotkania było oświadczenie w obronie arcybiskupa „szkalowanego przez pewne osoby”. Czterech dziekanów złożyło rezygnacje z funkcji. W listopadzie 2001 redaktor poznańskiego „Przewodnika Katolickiego” ks. Jacek Stępczak za odmowę publikacji oświadczenia broniącego arcybiskupa został odwołany z funkcji. W tym samym miesiącu „ważna osoba z Krakowa” (wieloletnia przyjaciółka papieża Wanda Półtawska)[2] poinformowała Jana Pawła II o sytuacji w archidiecezji poznańskiej. 29 listopada do Poznania przybyła watykańska komisja, która wysłuchała relacji obu stron.

23 lutego 2002 dziennik „Rzeczpospolita” opublikował artykuł pt. „Grzech w Pałacu Arcybiskupim”. Tego samego dnia Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski oświadczyło, że naciski mediów rodzą pytanie, jakie są intencje autorów takich poczynań. 28 lutego abpa Paetza wzięło w obronę 26 osób – rektorzy poznańskich uczelni, artyści i biznesmeni – gdyż metropolita zyskał w tych kręgach powszechną sympatię jako osoba o dużym obyciu towarzyskim i szerokich zainteresowaniach kulturalnych. W liście otwartym napisali, że „oskarżony został człowiek cieszący się powszechnym szacunkiem, o niepodważalnych zasługach dla poznańskiej nauki i kultury”. Jednym z głównych inicjatorów tego listu był, według „Gazety Wyborczej”, Jan Kulczyk. Miał on przyjaźnić się z arcybiskupem i namówić rektora UAM prof. Stefana Jurgę do odwiedzenia Paetza w pałacu biskupim i wzięcia go w obronę. Na ten list zareagował dziekan Wydziału Teologicznego UAM ks. prof. Tomasz Węcławski. W liście do rektora Jurgi napisał, że biorąc w obronę arcybiskupa, nie broni swoich studentów – kleryków wydziału teologicznego. Węcławski wypomniał też rektorowi, że od ponad dwóch i pół roku wiedział o krzywdzie kleryków i nic w tej sprawie nie zrobił.
17 marca 2002 abp Paetz zaprzeczył podawanym w mediach faktom w liście do wiernych odczytanym w kościołach archidiecezji poznańskiej. Pisał w nim między innymi:

Quote-alpha.png
Niewybredne, kłamliwe ataki i oskarżenia ze strony kilku osób uruchomiły lawinę oskarżeń i pomówień bez nazwiska, bez imienia i bez twarzy. W ten sposób wydano wyrok bez wysłuchania stron oraz konfrontacji oskarżonego z oskarżycielami. Nieludzkie jest też to, że atak na moją osobę nastąpił podczas mojej choroby i rekonwalescencji, wykorzystując ludzką słabość człowieka chorego. Zaprzeczam wszystkim faktom podawanym w mediach i jednocześnie zapewniam Was, że jest to nadinterpretacja moich słów i zachowań.
28 marca 2002 arcybiskup Paetz złożył rezygnację, zastrzegając, że zarzuty o molestowaniu przez niego księży i kleryków były „nadużyciem jego dobroci i spontaniczności”. Osobom, które korzystając z kościelnych procedur zdecydowały się zaprotestować przeciw postępowaniu poznańskiego metropolity, zarzucił zacietrzewienie zmierzające do jego zniszczenia. Rezygnację uzasadnił następująco:

Quote-alpha.png
Kościół poznański, by żyć i wzrastać, potrzebuje jedności i pokoju. I dlatego, mając na uwadze dobro tego umiłowanego kościoła, zwróciłem się do Ojca Świętego z prośbą, by zwolnił mnie z duszpasterskich rządów archidiecezją.
Rezygnacja została przyjęta przez Jana Pawła II bez komentarza. Część publicystów katolickich wyraziła żal, że ogłoszono ją w Wielki Czwartek (dzień uznawany w tradycji katolickiej za pamiątkę ustanowienia sakramentu kapłaństwa). Krytykowano również władze Watykanu za pozostawienie Juliusza Paetza na Ostrowie Tumskim i za nieuznanie jego winy.

Od momentu dymisji Juliusz Paetz jest arcybiskupem seniorem. Zgodnie z orzeczeniem Giovanniego Battisty Re, prefekta Kongregacji do spraw Biskupów, nie wolno mu sprawować posługi biskupiej (udzielać sakramentu bierzmowania, wyświęcać kapłanów, konsekrować kościołów i ołtarzy) na terenie archidiecezji poznańskiej. Giovanni Battista Re podpisał dokument w takim brzmieniu na wniosek następcy Juliusza Paetza, abpa Stanisława Gądeckiego. Zakaz nie obowiązuje poza diecezją oraz w przypadku gdy arcybiskup nie jest głównym biskupem udzielającym sakramentów (może pomagać innemu biskupowi).
Według Juliusza Paetza działania specjalnie powołanej do zbadania sprawy komisji watykańskiej nie potwierdziły ani nie zaprzeczyły słuszności stawianych zarzutów[3]. Według włoskiej „La Stampy” biskup Stanisław Dziwisz ukrywał przed papieżem Janem Pawłem II doniesienia o molestowaniu seksualnym kleryków przez abpa Juliusza Paetza. W artykule „Księża pedofile – sekret don Stanislao”[4] gazeta ta twierdzi, że zawiadomienie wysłane przez duchownych archidiecezji poznańskiej do wiadomości papieża nigdy do niego nie dotarło[5].

Przypisy

  1. W. Bogaczyk, D. Jaworski: Dzieje grzechu. Historia sprawy abpa Paetza. wyborcza.pl, 2009-06-24. [dostęp 2010-09-10].
  1. A. Klich: Dymisja Paetza. Półtawska: Byłam tylko listonoszem. wyborcza.pl, 2009-06-25. [dostęp 2010-09-10].
  1. K. Sowa. Roma locuta. „Gość Niedzielny”. 14/2002. [dostęp 2010-09-10].
  1. La Stampa
  1. S. Wysocka: Abp Dziwisz ukrywał pedofilskie skandale w Kościele?. wp.pl, 2007-02-22. [dostęp 2011-05-05].


Aktualizacja: W listopadzie 2014 roku w GW ukazał się artykuł o tym panu: Kuszenie w cieniu katedry

No comments:

Post a Comment